Deva’s op de beurs

Één van de leuke dingen van op een beurs staan zijn de mensen. Zowel de deelnemers aan de beurs als de mensen die de beurs bezoeken. Zelfs bij minder druk bezochte beurzen gaat de tijd snel, omdat er zoveel te zien is. Er zijn deelnemers in allerlei soorten en maten die op allerlei uiteenlopende wijzen hun diensten aan bieden. DSCF1158

Er zijn ook allerlei soorten bezoekers, maar wat zij vaak met elkaar gemeen hebben is dat zij wat langer op een beurs blijven hangen. Soms komen ze speciaal voor een deelnemer, maar vaak ook komen ze gezellig langs de tafeltjes slenteren. Het zijn merendeels vrouwen. Er komen ook mannen, maar die komen meestal mee met een vrouw en veel vrouwen komen samen met hun vriendinnen, zussen of moeder.

Na het eerste rondje wordt er vaak overlegd waartoe zij zich aangetrokken voelen. Er wordt aangeschoven aan een tafeltje en daarna vaak koffiegedronken en ervaringen uitgewisseld om vervolgens nog een ronde te maken. Veel beurzen kennen ook hun vaste bezoekers. En deze vaste bezoekers schuiven ook vaak aan bij een voor hun bekende deelnemer. Maar sommigen komen alleen voor de sfeer, voor een dagje rondkijken en praatjes maken. Voor gezellig een dagje uit.

Een aantal van die vaste bezoekers horen gewoon bij een bepaalde beurs. Ik heb bij sommigen van hen het gevoel dat wanneer zij zich niet hebben laten zien op de beurs, de beurs toch niet helemaal is zoals deze zou moeten zijn. Zijn geven de beurs een stukje eigen gezicht, een stukje sfeer. En zij hebben vaak mooie verhalen waar naar het fijn is om te luisteren.

Één van die vaste bezoekers heeft een plekje in mijn hart. De eerste keer dat ik daar op de beurs was, drentelde hij veelvuldig om mijn tafeltje heen. Pakte een visitekaartje, las het en humde wat om het vervolgens weer neer te leggen of raakte even de engel aan die altijd op mijn tafeltje staat. Vervolgens schoof hij weer verder naar de volgende tafel, om na een uurtje of zo weer langs te komen en weer het visitekaartje op te pakken en weer weg te leggen. Uiteindelijk ging hij zitten. “Dus u weet veel van engelen?” vroeg hij.

“Ik weet er wel iets van af,” zei ik. Hij boog zich naar voren. “Ik heb een beetje een rare vraag,” zei hij voorzichtig. Ik keek hem afwachtend aan. “Hoe een engel er uitziet weet ik wel,” zei hij. “Ik zie ze regelmatig als ik ze vraag te komen.”

“Wat fijn voor u,” zei ik onder de indruk.

“Dat is niet het punt,” zei hij. “Het gaat over iets anders.” “Ik ben benieuwd,” zei ik.

“Kijk het zit zo” hij fluisterde nu achter zijn hand, alsof hij bang was dat iemand anders hem zou horen. ” Als ik het bos in ga zie ik altijd kleine figuurtje rondrennen in het gras en uit de bomen zie ik vaak ook mooie elfachtige gedaantes komen. Wat zijn dat? Zijn dat ook engelen of denkt u dat ik niet helemaal goed bij mijn hoofd ben?” Hij keek een beetje benauwd.

“Bent u er bang voor?” vroeg ik.

“O nee,” lachte hij opgelucht. “Met die kleintjes kan ik niet praten, maar met die grote soms wel, en als ik ze zie geven ze me een heel veilig en warm gevoel. Soms moet ik dan ook even zo’n boom omarmen en dat heb ik het gevoel dat ik ook omarmt wordt.” Hij kreeg een gelukkige starende blik over zich.

“Wat u vertelt zijn wezens die Deva’s genoemd worden. Zij zijn voor de meeste mensen met het blote oog niet zichtbaar, maar hebben een sterke verbondenheid met de natuur. Met name in Engeland worden ze nog in ere gehouden,” vertelde ik.

“O, gelukkig, er is een naam voor,” zei de man.

“Ja,” zei ik, “En ik denk dat u een rijk man bent dat u hen kunt zien en met sommigen van hen kunt communiceren, want dat is voor de meeste mensen niet weggelegd. Ik zal u de naam van een boekje geven dat over deva’s gaat en wat makkelijk en leuk is om te lezen.

“Fijn,” zie de man, terwijl hij het briefje aannam en met een grijns op zijn gezicht wegliep. “Leuk dat ik u gesproken heb.”

Dat was helemaal wederzijds. Deze man was als een lichtstraaltje die mijn dag een bijzondere kleur gaf.

De titel van het boekje is trouwens: De andere wereld (leren communiceren met bovennatuurlijke wezens) en is geschreven door William Bloom.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s