Open Deuren en comfortzone

DSCF1176Ik was heel tevreden met mijn leventje. Het was hard werken geweest om een praktijk op te bouwen, maar het was gelukt en de praktijk liep. Voor mij was het wel goed zo. Ik had individuele klanten en gaf workshops. Daarnaast volgde ik zelf regelmatig workshops en cursussen, had contact met collega’s en las veel. Heerlijk die tevredenheid en dat een beetje heen en weer gewiegd worden op de golven van regelmaat en structuur en harmonie.

Nou wist ik wel dat het leven altijd aparte wendingen kan nemen en meestal als je daar niet echt op voorbereid bent. Ineens  dient zich dan iets aan waarmee je kunt dealen of niet. Een deur die uitnodigend staat te klapperen, en lijkt te vragen of je hem verder wilt openen om te kijken wat er verder achter zit. Nou hou ik altijd wel van een uitdaging, maar op dat moment in mijn leven was ik happy in mijn werk en had ik eigenlijk niet zo heel veel behoefte aan open deuren. Eigenlijk was ik juist heel blij met alles wat me gelukt was en dat het liep en mijn leventje een beetje rustiger werd.

Maar kennelijk werden er “Boven” nog meer plannen gesmeed. En ik moet zeggen; ze begonnen “Boven” heel voorzichtig met het geven van hints. Het begon met regelmatig terugkerende opmerkingen van anderen over de wijze waarop ik dingen organiseer. De eerste keren had dat nog betrekking op mijn eigen werk. Opmerkingen over de uitgebreide verslagen die ik cliënten toestuurde na hun behandeling, zag ik alleen als compliment. Daarna kwamen de opmerkingen over de organisatie en inhoud van de workshops die ik alleen of met William van der Zanden (www.williamvanderzanden.eu) geef. Ik vond het fijn dat mensen daar zo positief over waren, maar ik verbond er verder geen enkele consequentie aan. Ik was blij met wat ik had en had het daar druk genoeg mee. Ik hoefde niet meer. Hier lag mijn ziel en zaligheid. Toen kreeg ik de eerste vraag van iemand: “Wil je de organisatie gaan doen van een door mij gegeven workshop?” De eerste open deur.

Deze gooide ik met een klap weer dicht. Nee, dat  wilde ik niet. Ik vond mijn eigen werk leuk genoeg en het organiseren van workshops voor anderen kost veel tijd en energie. Bovendien; ik zat heerlijk in mijn comfortzone, daar wilde ik nog wel een tijdje blijven. Bovendien had ik zoiets nog nooit voor anderen gedaan en zou ik (dacht ik) niet weten hoe ik het aan moest pakken.

Toen kwam de tweede vraag met dezelfde inhoud als de eerste. Hoewel het mij dus prima beviel in die comfortzone, begon er een soort onrust te komen. Ik werd gevraagd, nu voor de tweede keer. Mensen dachten dus dat ik dat kon. “Misschien moest ik daar in de verre toekomst maar eens over denken,” dacht ik, “maar nu nog niet, alles ging nou net zo lekker.” Vervolgens ging de derde deur open en kwam ik voor de volgende uitdaging te staan. Ik mocht voor Olof Smit (www.earthfather.eu) de organisatie doen rondom een workshop van hem.

De derde open deur. Met al die open deuren begon het toch een beetje te tochten in mijn comfortzone. De onrust nam toe. Moest ik dan toch maar…? Zou ik dat wel durven? Ik had nog nooit zoiets voor anderen georganiseerd. Maar er begonnen nu ook kleine nieuwsgierige kriebeltjes in mijn binnenste te ontstaan. Ik had wel koudwatervrees. Nog even probeerde ik tegen de deur te duwen om te kijken of hij nog dicht ging. Nee, dat lukte niet meer. Ik besloot het eenmalig te gaan proberen. Het werd een succes. En hoewel het veel werk was, had ik er veel plezier in en was het prima te combineren met het geven van behandelingen en workshops in mijn eigen praktijk.

Het bleek echter niet eenmalig zoals ik gedacht had. “Boven”  had nog meer in het vooruitzicht. De deur ging niet meer dicht. Ik kwam in contact met Johanna Kleipool (johanna@merkabalight.com) die ook vroeg of ik ondersteuning in de organisatie van de zaken om haar workshops en lezingen heen kon geven. Hennie van de Lande (www.hennievandelande.nl) een kunstschilderes melde zich met de vraag of ik tentoonstellingen voor haar kon organiseren. En het blijkt leuk te zijn, het in contact komen met heel veel verschillende mensen, het netwerken, creatief denken en organiseren. Mijn hart blijft liggen bij mijn werk als healer en reader in mijn eigen praktijk, maar wat vind ik het leuk om dit ernaast te doen. Inmiddels heeft de volgende deur zich geopend. Op 2 oktober 2016 organiseer ik een spirituele beurs in de Tussenpauze in Bavel.

Een tip van mij, kom je een open deur tegen. Kijk dan even om het hoekje voor je hem uit angst voor het onbekende dichtgooit. Echt het kan de moeite waard zijn.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s